İlkokul yılları... Daha küçüğüz. Ev okul, okul ev arasında devam ederken, evden verdikleri bozuk paraları harcayacak bir kantinimizin olmayışı sebebiyle okulumuzun karşısındaki bakkallara giderdik. Okulumuzun karşısında 2 bakkal vardı. Birisi de Muhittin abinin bakkalıydı. Daha çocukken Muhittin abiyi çok sevmeye başlamıştık. Sabah okul girişi, öğle arası ve okul çıkışlarında dükkanı öğrenci kaynardı. Hala öyledir. Öğrenciler olarak onu çok severdik. Muhittin abinin dükkanı bizim için bir bakkaldan daha fazlaydı. Çünkü Muhittin abinin iletişim yeteneğinden olsa gerek, müşterilerine karşı ilgi ve alaka gösteriyordu. Herkes kendini özel hissediyordu haliyle. Yıllar geçti ve hala Muhittin abiyi bütün mahalleli olarak çok seviyoruz. Muhittin abi mahalle muhtarlığına aday oldu ve kazandı. Şimdi hem muhtar hem mahallenin bakkalı.
Vcd'den film izleme zamanları... Yıl 2006. Kurtlar Vadisi Irak vizyona girmiş biz de çocuk olduğumuz için filme gidemiyoruz. Muhittin abiye birisi korsan çekim cd vermişti. Gittim istedim, abi ver de izleyelim dedim. O da verdi sağ olsun. Dersaneye gidiyorum, geliyorum. Ama filmi izleyemedim. Emmime vermişim cd'yi kopyala diye o da kopyalayamamıştı. Ve epey zaman filmi izleyememiştim.
Mahallede bilgi akışı bir anlamda Muhittin abinin dükkandan geçiyor. Bir işiniz varsa o sizi yönlendirebiliyor. Mahallede ihtiyaç sahiplerine yardım etmek için mahalleliyi organize eden yine odur.
Muhittin abiyle ilgili daha geniş yazı yazmak istiyorum. Neden mi? Bilmem bir vefa duygusu olabilir. Eğer yazımızı okuyorsa, kıymetli abi seni seviyoruz. Hayırlı işlerin ve güzel günlerin olsun.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder