Şöyle bir mazime bakınca, ulan neler görmüşüz be, diyor içimdeki külhanbey. Bazı şeyleri başkalarına bırakan ben, şimdi neden derbeder oldum diye kendimi sorguluyorum. Suç başkasının değil. Tamamen boşvermişlikle alakalı gibi. Ya da hedefsiz kalmakla.
Eski idealistliğimi bulamıyorum. İdealistliğimin yerine başka şeyleri koyduğum için değer kaybı var aslında. Günü kurtarmanın derdindeyim bugünlerde. Neyden neyi kurtarıyorsam.
Şöyle ağır bir senaryo yazıp şöhret merdivenlerini çıkmak istemiyorum. Şimdi bu cümleyi kim kurdu? Ego? Sen senaryo mu yazabiliyorsun diyor içimden gerçekçi tarafım. O da haklı.
Bazı insanlar bazılarını ezmeye çalışıyor. İşte bu tip adamlara hadlerini bildirmek istiyorum da sonra acımasız biri olmadığımı hatırlıyorum.
Neyse.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder